Mayın tarlasından geçiyorum,
Sevgilerim esmer,
Toprağa gömülü,
Görünmez ucu.

...

tüm bağırmak istediklerim
kanayan bir bayrak gibi
ülkesini arıyor susarak...

bir zaman makinesine tabi

...

eskiden buralar hep tarlaydı
öyle rüzgar ekip fırtına biçmezdi insanlarda
sevgi ekerlerdi,tohum tohum
saygı biçerlerdi,başak başak
başları olgunluktan ağır.....

...

Ne acıdır ki emeklerimiz gitmiştir boşa
Vatanın satışına da ramak kalmıştı haşa
Biz bu kadar hiyarı hangi tarlada yetiştirdik

Bizim ekmeğimizin hiç tadı tuzu yokmu

...

Mevcudiyetinin ve istikbalinin yegâne temeli budur. Bu temel, senin en kıymetli hazinendir. İstikbalde dahi seni bu hazineden mahrum etmek isteyecek dâhilî ve haricî bedhahların olacaktır. Bir gün, istiklal ve cumhuriyeti müdafaa mecburiyetine düşersen, vazifeye atılmak için içinde bulunacağın vaziyetin imkân ve şeraitini düşünmeyeceksin. Bu imkân ve şerait, çok namüsait bir mahiyette tezahür edebilir. İstiklal ve cumhuriyetine kastedecek düşmanlar, bütün dünyada emsali görülmemiş bir galibiyetin mümessili olabilirler. Cebren ve hile ile aziz vatanın bütün kaleleri zapt edilmiş, bütün tersanelerine girilmiş, bütün orduları dağıtılmış ve memleketin her köşesi bilfiil işgal edilmiş olabilir. Bütün bu şeraitten daha elim ve daha vahim olmak üzere, memleketin dâhilinde iktidara sahip olanlar, gaflet ve dalalet ve hatta hıyanet içinde bulunabilirler. Hatta bu iktidar sahipleri, şahsi menfaatlerini müstevlilerin siyasi emelleriyle tevhit edebilirler. Millet, fakruzaruret içinde harap ve bitap düşmüş olabilir.

Ey Türk istikbalinin evladı! İşte, bu ahval ve şerait içinde dahi vazifen, Türk istiklal ve cumhuriyetini kurtarmaktır. Muhtaç olduğun kudret, damarlarındaki asil kanda mevcuttur.


...

Çünkü önceden oynamışlar genimizle
Hainlerde alay ediyorlar haşa dinimizle
Tarlanın suçu ne kadar bilemem amma
Tohumu saçan hainin suçlu olduğu kesin


...

Bu duruş,dünya şerrini sindirmektir,
Tek vatan,tek bayrak,tek devlet millettir...
Ay yıldızıyla kan kırmızı mahyası,
Ülkem,baştan başa gelincik tarlası...


...

nice yılları bekledim suskun gecelerin ortasında
dört duvar arası mahpusum oldu
ne arayanım, ne soranım geçti sokağımdan
gurbet kahırları yüklendi firarlarıma

...

ne yaz sıcağı

...

Üstümüze ekiliyor nereden bu binlerce su
gözlerim alabildiğine yanıyor

...