Vay benim belalı başım, gün ışığından mahrum
Kederim hem gönencim, hem de tükenmez kahrım
Umudumun filizleri, uyutmayan kalp ağrım
Dünya dönüyor tersine, sen istikbal umarsın
Olanlardan bir habersin, sarhoş ya da humarsın


Gece gördüğün rüyayı, gerçek diye kanarsın
Aklın bir karış havada, daldan dala konarsın
Gün olur düştüğün yerde, hesapsızca yanarsın
Kendine bir nazar etsen, şaşırırsın haline
Başına sürmeye merhem, bulamazsın keline


Bülbül sanırsın baykuşu, konduğunda gülüne
Akıllı diye bakarsın, evindeki deline
Ne kadar yaramaz varsa, doldurup da iline
İlah diye tapınırsın, başka amaç bilmezsin
Onlar çelerken aklını, doğru söze gelmezsin


Yaban ettiler ruhunu, dost kapısı çalmazsın
Ağlasam ağlaman olmaz, gülerim de gülmezsin
Aklını başına alıp bir düşünsen ölmezsin
Meta gibi kullanılır, varlığın, şahsiyetin
İnan olsun satarlardı, para etseydi etin


Gün olacak göreceksin, sokakta gezen itin
Gördüğü itibar kadar, olmayacak kıymetin
Böyle harcanmak değilse, eğer gerçek niyetin
Emsaline dön de bir bak, aynı dertten muzdarip
Dünün mağrur gezenleri, bugün herkesten garip



25.02.2016