Haziran akşamlarında
Düşünce denizinde yol alıyorken
Sen geliyorsun aklıma
Mutlu seviler gibi
Bırakmışım kendimi
Sevdamın kollarına
Hafif bir esinti
Okşuyorken saçımı
Tebessümde dudağım
Göz bebeklerim gülüyor
Sen gülüyorsun
Asumanda yıldızsın
Gönlüm de sultan
Dur
Yüksek sesle kunuşma
Gölgeler duyar
Sen deli gönlümün
Akşam safası’sın yâr

Buluttan sıyrıldı
Yine dolunay
Şavkı vurdu gözlerine sevdiğim
En güzel sevdanın yakışı gibi
Buzlu bir bâde’nin akışı gibi
Ruhumu sarıyor senli duygular
Taş plaktan ses geliyor hafiften
“Neyleyim köşkü, neyleyim sarayı”
Ahhh Müzeyyen abla ah
Ben dinliyorum yâr
Sen dinliyorsun
Sen ki iftiharım
Sen ki Nigar’ım
Sen ki kızıl gülüm
Sen ki gülzâr’ım
Senle güzel yaşam
Seninle bahar
Sen gönlümün vefasısın nazlı yâr

El ayak çekildi
Sokaklar bomboş
Yıldız’ın Ay ile ahengi ne hoş
Kahve telvesinin kokusu geldi
Bir şekil var gözlerimde canlanan
Hoş duygular sarıyorken içimi
Birini düşlerim gülümseyerek
Tutukluyum bakışına ey canan
Kara gözlerinde
Meltem esiyor
Sarıyor ruhumu bir tatlı huzur
Bir şarkı dolandı yine dilime

“”Unuturum diye yorma kendini
Her sevenle beni bir tutamazsın
Bu kadar yürekten sevmişken seni
Öyle kolay değil unutamazsın, unutamazsın””

Sen güftesin
Sen bestesin
Sen bu aşkın neva’sısın nazlı yâr

Sadık DAĞDEVİREN
Aşık Lüzumsuz