eğer içimden bir yerden gülerse gözlerin
kalır şu dünyam mercan maviliğinde esir
bir yanım aşık, dış cephemde kör bakışlar
çıkmaz aklımdan umuttan saydığım sözlerin
gülersen bir yerden bitmez ki, hep özlerim.




eğer içimden bir yerden doğarsa güneşin
hangi kış gelir karartabilir ki mevsimleri
ne baharlar tükettim ben şöyle en zorundan
yaprak yaprak olalı esip düşmezdi solumdan
hiç biri solmazdı, etmezdi beni yollarımdan.




eğer içimden bir yerden açarsa çiçekler
ey ölümlü toprak, onu gözyaşlarımla sula
mutlu kalsın içimi yağdırdığın her gece
bir bukre zamanı, utansın sabahlar yine
o olmasa, hiç biri doğmazdı kalbimin yerine.




eğer içimden bir yerden geçerse ayrılık
yazarsa gözlerime suyla özlem dolu adını
gözümde yaşlarla gelirvermişimdir sana
bil ki aşinayım hiç olmadığım kadar yoluna
çaresiz bir bahçivandım ben kollarında.




eğer içimden bir yerden kesersen soluğu
gidenimsin hasrete dolar nehirler denize
sen uzak olunca ne fark ederki nefes almak
içimde huyum, ah benim gönlümdeki suyum
kolay mı öyle aşkı nefessiz yaşamak.




eğer içimden bir yerden koparsa kıyamet
son çıkanımsın demektir şu bedenimden
bil ki toprakla sözlenmiştir bu yüreğim
ne öncesi ne sonrası sana baki kalacağım
bekle beni cancağızım mahşerde olacağım.




eğer içimden bir yerden biterse yıllar
bir yudum ömrüm var bil ki çabuk geçerler
hayat işte, eksik etmezler suyu topraktan
gün olur dualar okursa eğer melekler
unutma canım sevenler önden giderler.

...

EĞER – Mawish Şiirleri – Mert Zafer Cansever