Belki de sesinden bir rüzgar fısıldayacak bu gece ellerin ellerime seslenecek
Saçlarımı okşayacak küçücük titreyen parmaklarıyla
Belki de düşten örülmüş fantezi bir bahçeye götürecek
Senin yazdığın rengarenk şiirleri göreceğim
Ben okurken gözlerimin en nemli coğrafyasında
Belki de güneşin doğduğu yerde açacak gözlerin
Aydınlatacak kadraj kadraj ışık ışık yaşadığım mekanı
Bahçeme senden emzirilmiş fidanlar dikeceğim
Boy boy ince ince narin narin sensizliğe aç
Bahçevanı öveceğim seni mekanından kaybetmediği ölçüde
Belki de senden bir şiirin en hummalı en duygusal yerinde bitecek aşk
Yeniden başlaması imkansız güzelliklere muhtaç bir bitiş
Sesin uzaklardan gelip görünmeden yokluğuma dokunacak
Gülümseyen hayallerim tül perdelerin ardından yola koyulacak
Sessizce cümlelerle usanmadan utanmadan herşeyi anlatacağım sana
Belki de hiç beklenmeyen güzel haller olacak
Belki de ben gün gelecek güzel güzel öleceğim
Ölüm seni görmesin ölüm seni bilmesin diye
Mezarımdan bir testi su dökecekler soğuk bir kış günü
Kumların altında mutsuzluğa esir sensiz sonsuzluğu içeceğim
Karamsarlık ardımda bıraktığım kara gecelerde kalacak
AYHAN SARI
01.01.2015
01:00