Yağmur yağmadı üzüntülerime bu gece de
Terleyen düşlerimde
Serinlik sensizmiş

Kahve kokusu trabzanın kenarında iken
Boşluğun derinlerinde
Kokusunu alamadığım
Hüzün sensizmiş

Öyle bir güldün ki o toplu resimde
Nem dolu ifadeyle
Kalabalığın içinde
Yalnızlık sensizmiş

Kırk parçaya böldüm ruhumu
Kıtır kıtır kesilen her vicdanda
Halbuki
Yokluk sensizmiş

Bak öfkemin nağmeleri gökyüzünde çığlık çığlığa
Bulutlarda isyanın isli yansımaları
Yıldızlarda hüsranın alevli aldanışları
Galaksinin en uzağında kayalara çarpa çarpa
Yeşeren dalgalarda
Köpükler sensizmiş

Sesini duyuyorum zamanın süzgecinde
Yüz yıllık işkenceler sürüyor yattığım her hücrede
Projektörler deliyor karanlığı gözlerimde
Yüreğimden çekilen her sahnede
Gel artık dediğim
Senaryom sensizmiş


Ey sensizmiş dediğim yüreğimdeki sen
İnsanlık nasibini almamış dilden
Çevremde mahşer yeri gibi bu kalabalık
Ağlayan ellere deyiyor yalvaran sesler
Gün ağarmadan doğunca hasrete gece
Kırk satıra yazdığım
Kahır sensizmiş

13-08-2016
03:50