adını sorsan bilemem
uykusuz gecenin kör vaktinde
düştüm onun kahvesine
düşümde sımsıcak çay
ayaz azrail gibi peşimde
uykum kalmış bensiz
ben hepten sensiz
gölgem bile yorgun
o ikimizden de densiz…

neyse girdim içeriye
iyi geceler diye diye
hoş geldin beş gittin
oturduk masanın köşesine
çay gelecek yar gelecek
bekle hidayet bekle
gözler de ihanet edince
düştük mü masanın eline
daldık gittik el ense
kuyu da çıngırık kuyusu
derinden gelir bir ses
kalk oğlum uyuyorsun
baba kalbimi kırıyorsun

çay may hak getire
uyku yarıldı ikiye
düştük kalktık yollara
başladık mı söylenmeye
şu karşı ki kaldırımlar
allı pullu insanlar
kah oradalar
kah buradalar
bir kutuptan ötekine
dedim kendi kendime
hay senin sevdana
ben bakarım aynama
aynam bakar bana
başlar bakışmalar
peşi sıra takışmalar
aynam da yüzümü tırmalar!

Hidayet DAL/Şuursuz sayıklamalar