![]() BANA UNUT DİYORSUN, SEN UNUTTUNMU
Unut demek kolay sen sevmedin mi hiç
Gözlerini kapatıp düşündün mü geçmişini? Unutabilir misin acı ve tatlı maziyi Sanki dün gibi yaşanmıştır her şey O mazide kaldı dediğin günler Ateş düşmedi mi hiç yüreğine Yalnız kaldığında ağlamadın mı hiç Düşünmedin mi saatlerce Sana mutluluk heyecan yaşatan o günleri Uykusuz sabahlamadın mı aylarca Unut demek kolay bir başkasına Sen unutda öyle teselli et beni Unutmak imkânsız dost imkânsız Heyecanla o çocuksu aşkla sevgiyle Yanağına ansızın konan sıcak bir buse Sıcaklığını hala yüreğinde hissetmiyor musun? Yaşadıkça gönülden silip atmak kolay değil İlk sevdiğini, yaşadığın ilkleri Kalbinden hiç silinmeyecek maziyi Yıllar geçse de Evet, silinmez mazi hatırlanır Mahzenlerde saklansan da Dört bir yanını kalın duvarlarla çevirsen de Derin derin mağaralarda kalsan da Diyar, diyar dolaşıp gezsen de Her şey senle gidecek hep yanında Senle olacak senin belleğinde yaşayacak Günlerce sağanak yağmurda ıslanıp yikansanda Okyanus ortasında sandalda yaşasan da Unutamasın dost unutamaz Demet, demet çiçekleri toplamadın mı? Kucağına yatırıp saçlarına çiçekleri takmadın mı? Bir çiçek bahçesine çevirmedin mi saclarını Sevinçten gözyaşı dökmedin mi? Yanaklarına sımsıcak gözyaşı damlamadı mı hiç Saçlarını koklayıp okşamadın mı? Ciğerlerine sinmedimi o kokular Unuttun mu hatırlasana Teselli edeceksen bu yaralı kalbi Sende anlat yaşadıklarını Bulalım bir ortak yol gelelim baş başa İyi kötü yaşadıklarımızı anlatalım Ağlanacaksa Beraber ağlayalım beraber gülelim Sende anlat bende anlatayım Yıllar geçti saclarımız ağardı Yine de unutulmuyor gecen yıllar Ah ah sende dertlisin benim gibi Dertlerin gözlerinden okunur Çektiğin acılar yüzündeki çizgide saklı Yaran derinde dost derinde O zaman kendi kendimize olalım teselli Gözlerin dalıp gider çok çok uzaklara Ararsın hayalini çıkıp gelecek sanırsın birden Yüreğin heyecanlanır umut eder beklersin İşte o an yıldızlar doluşur kafana Birden ilk buluştuğunuz yer gelir aklına Kalkıp gitmek istersin oralara Birden duraklarsın ki Çok uzaklarda dersin çok O çınar ağacı altında küçük bir pınar Heyecanınızı dindirmek için Yudum, yudum içtiğiniz suların tadını düşünür Ne tatlıydı içtiğim o su be der üzülürsün Hiçbir şey bildiğin gibi değil dost değil Elimde tutuyorum közü kömürü Sızlar ciğerim yanıyor içten içe sönmez Dağlar üzerine devrilse de unutulmaz Yaşadıkların filim şeridi gibi geçer gözlerinin öğününden Derin bir ah çekersin içten içe Keşkeler le başlar her şey o an Yüreğinde volkan patlar birden Yakar içini duman kaplar sanki etrafını Gözlerden kaynar yaşlar boşalır Hıçkırıklar düğüm, düğüm olur boğazında Nefesin kesilir sözcükler düğümlenir Dilin söylemez dudakların kıpırdamaz Söylemek istediğin her kelime takılır boğazına Sonra yumruğunu sıkıp vurursun taşlara Elinin açısını hissedemesin Tek bir söz dökülür dudaklardan Allah kahretsin, Çevremizden kopmuş bir halde Görmeyiz kimseyi buğulanmıştır gözler Kulağımız duymaz Elimiz titrer bedenimiz hissetmez Uyuşmuştur beden beyin Sanki narkoz almış gibi Mazi unutulmaz yıllar geçse de Unutulmaz dost unutulmaz, Vasıf’ım boynum bükülü buda benim kaderim Bunda bir hayır vardır diye söylene söylene Ellerin cebinde uzaklaşır gidersin düşünceli düşünceli Zaman sonra dönersin normal yaşantına VASIF TEMEL ÇOBANOĞLU 10.12.2015 PERŞEMBE |
Unutulmaz dost unutulmaz,
çok güzel sözler