Nasıl feryat etmem, nasıl ağlamam
Gönül sarayımı, yıktı hayırsız
Onsuz karaları, nasıl bağlamam
……Döşümü, bağrımı, yaktı hayırsız
……Gönül sarayımı, yıktı hayırsız

Yanımdan geçiyor,beni görmüyor
Bir gün olsun, hatırımı sormuyor
Yüzüme bakmıyor, selam vermiyor
……Anladım ki benden, bıktı hayırsız
……Gönül sarayımı, yıktı hayırsız

Bakışı donduran soğuk yel oldu
Bana yad, yabancı, sanki el oldu
Gözlerimden inen, yaşlar sel oldu
……Öyle bir vefasız, çıktı hayırsız
……Gönül sarayımı, yıktı hayırsız

Sen böyle değildin, de bana n’oldun
Çok kısa sürede, sarardın, soldun
Dedim telefonla, aramaz oldun
……Bana çok imalı, baktı hayırsız
……Gönül sarayımı, yıktı hayırsız

Zavallı yüreğim, sevdayı tatsın
Böylesi bir aşkta, yerlere batsın
İstemiyorsan yâr, bu sevda bitsin
……Hasreti kafaya, taktı hayırsız
……Gönül sarayımı, yıktı hayırsız

Ben’se resimlerde, ederken yadı
Ayrılmaktı sanki, onun muradı
Benden fazlasını, isteme dedi
……Sözümü ağzıma, tıktı hayırsız
……Gönül sarayımı, yıktı hayırsız

Lüzumsuz yine de, sevgiler besle
Onlu hayalleri, aşk ile süsle
Hoşça kal diyordu, boğuk bir sesle
……Elimi giderken, sıktı hayırsız
……Gönül sarayımı, yıktı hayırsız

Sadık DAĞDEVİREN
Aşık LÜZUMSUZ