16
Yorum
49
Beğeni
0,0
Puan
2574
Okunma

‘’Allahümme ecirni minennar’’
(Allah’ım, bizi cehennem ateşinden koru)
Yıldızlar-ay, göklerde nasıl durur çivisiz
Bu evren, bu kainât kimin eseri düşün
Çiçek böcek her yer aşk, Bir koymamış sevisiz
Sahibini anımsa yastığındaki düşün
Kestikçe boy vermesin göğsündeki engerek
Şeytanın göz süzdüğü, dimağı puslu kâfir
Boğazından geçerken yediğin onca ekmek
Şükredeceğin yerde dilinde türlü zehir
Kıyamet ânı gelip mahlukât dirilirken
Kirpiğini ıslatan, kızıl sudan bir nehir
Alev alev kor ateş üzerine gelirken
Sanılır ki yanıyor, koskocaman bir şehir
Hadi aç yüreğini, nasuhî tevbeyle sar
Anne yüreği gibi dokunurken yel gani
Tevvâb’ın aşkıyla yan, yanabildiğin kadar
Gafletin uykusundan uyandırmışken seni
Bir gece besmeleyle suya dokunmak hani
Düşlerini asıp da, kıbleye dönmek var ya
Şeytanın bacağını, imanla kırmak gibi
Hüda ile vuslatta, uzaklaşırken gayya
O havayı solumak her sabah ezanında
Ne mukaddes duygudur, secdeye varan için
Sahib’ini andıkça gül açar mekânında
Cennete adım adım, yaklaşıp duran için…
NÜS
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.