![]() Ey sevgili
Yalnızlıkla dolu bir sonbahar akşamı
Sessizliğin en sessiz yerindeyim Yüreğim parça parça sökülürken Bir şehrin en boş caddesindeyim Yalnızlığımla dertleşirken Usulca ölmekteyim En buruk veda bu hayata Ne zaman sana baksam kalbim senle atardı Son zamanlarda yüreğimde hareket yok Senin içinde olmadığın kitabın mutlu sonu Ellerini tutmadan geçen günün telafisi yok Nefes almanın ne demek olduğunu Gözlerine baktığımda anladım Yokluğunda her gün başka bir rüyada Başka bir hayalinle yaşadım Nice aynalar kırılmadı bu kadar Sen arkanı dönüp giderken Benim kırıldığım kadar Ey sevgili eğil kulak ver sesime Kelimelerin özlemimi taşımaktan yorgun düştüğü yerdeyim Kokunu alan çiçeğin kıskançlıktan solduğu yerdeyim Kış günü en sıcak yerde Kalbimin ritminin dudaklarına eşlik ettiği yerdeyim Sana çok uzak değil , kalbinin içindeyim Üzülme acıların en güzeli, ateşler içindeyim diye Belki gülümsersin de ömrüm uzar diye Sana bir umut bağladım Olurda bir gün düşersem tutunurum diye Harfle yanan cümle olurmuş Ben senle yandım roman oldum Belki bir gün okursun diye... |