Gözü korkar mı çorak yaşamın
olağan üstü bir yalnızlık
ve sonsuz mutluluk
belki de çölleşmiştir dünya gözünde
O tek ölümlü insanın
sığınmak ister bir limana
düşündükçe yalnız öleceğine
yüreğinin karanlığından çıkıp
tutunur yaşamın ay ışığına gider ayak




Iskalanmış bir hayatın
tutulur duvardaki çıkıntılarına
dal budak arar
bir merdiven arar
bir basamak
tutunup çıkabilecek bir trapzan
bulut yüklü bir gökte
yağarken sağanaklar
alevi küçülmüş bir ateşte
zordur ısınmak





Ah! yine çocuk gözlerine sığınsam
umut dolu
mutluluğun ilmeğini geçirsem boynuna
erise yüreğim tutsaklığın
mavi yolculuğunda
kıyamet mi kopardı



Sanki, her yaşanan günü
dürüp katlayıp koyuyoruz
bir kenara boşu boşuna gözucuna
Ve her taraf memleket
Ve her taraf toprak kokuyor ve kan
Ve dinmiyor gözyaşı anaların yüreğinde..





Nurten Ak Aygen
29.08.2015