yüreğimdi yara alan aklımda
alnımdan vurmadın ki kanasın başım
zaten akan kanım değil ki gözyaşım


nehirler yaşlanacak
geçmişimiz gelecekten uzun akacak
açar mı otuz bahar kanayan çiçek
daha türküler yakacak
demek
daha bizim yaşımızda aşklar bakacak


alıp kaçıyorsak yaramızı dağlamaya
ağlamak gırtlağa düğümleniyorsa
haykırmak istiyorsak uçurumlara
ve yerden yere çalarak yüreğimizi
vura vura döşümüzü parçalar gibi
dövüyor
dövünüyorsak
dövüşüyorsak yüreğimizle
kendimizi kendi yüreğimize
zindan eden bu rezil kargaşadan korkmadan


dağ gibi duruyorsak hala bilesin ki sevdadan...



ve bilesin ki yüreğimin çiçeği bu seher vakti
bir şeyler var demek hala gözyaşına değecek


aman etmem
vur alnıma yağmuru
kara bulutlardan vur korkma
başımda bu fırtına durmayacak
ölürüm ben sevdanın yokluğuna

onca yoldan yolcudan sonra bi tek ben

ben bi tek
içerde yatan
yoktun ki yol aça
yoktun ki deniz geçe
yoktun ki haber ulaşa
aşk ve devrim mavilere bulaşa


bir yanda sevmediklerim bir yanda sır
bir yanda demir pencere bir yanda asır
bir yanda sen
bir yansa çıra gibi eski hasır...


yanarım
bağlanmış bahtı kara tezelden
ağzım uçurum dilim lal


yanarım
çalınmıştır sözlerim ezelden
konuşamam yanarım