Yara dolu akşamları
Bir bir deviriyorum
Ayın sarıp sarmaladığı
O muhteşem lacivert akşamlara hasret
Kalbim kör karanlıklarda hapis
Yaza hasret
Dönmedi
Dönemedi

Neydi bu kıyım
Boşuna mı bütün yanmalar
Ağlamalar
Çılgın pişmanlıklar
Kudurtan tövbeler
Ölüp ölüp dirilmeler
Yüreğime musallat olmuşken
Bu aciz bedenimle
Parmaklıklar arkasından bakan gözlerim
Karanlığı
Aydınlığı
Sizi seçemiyor artık
Dilleri kalplerinden öne geçen
Ciğeri beş para etmez insanlar

Yıkılmışım
Göz bebeklerim bile kararıyor artık
Bu şehirde sen ve ben
Akrep ile yelkovan kadar yakınken
Sana bir türlü ulaşamıyorum
Koca bir fırtınadan çıkmış
Dalgalardan alabora olmuşsun
Yüreğimin en derinlerinde
Hüzzam geceler yaşıyorum
Sensiz
Sessiz

Öksüz bırakma beni
Ruhumun ızdırabını gel ,
Gel de dindir
Çıkmaz yollarından
Dar geçitlerinden
Sıkışmış karanlık ruhundan
Arın da gel

Gülüşündeki gamzeyi özledim
Bana köylü güzeli demeni
Ben seni
Seni özledim canım ablam

Yönünü yitirmiş
Gözlerim düşen damlalara hasret
Yürekle söylüyorum sana
Ben seni
Seni özledim
Beyaz gelinciğim