![]() BİR ÖYLEYİM BİR BÖYLE...
Henüz tümlenmedim
Yetmedim yetemedim de Süre gelen şu devinim haykırırken için için Ne varsa yandığım Saklı içimde hepten Yarım kalan ne varsa. Günün hükmü kadar sıradan mı Yoksa yok bildiğim varlığın mı Nedense garip bir şekilde Hala kaybolmadığına inandığım Gölgen iken güneşle alay eden, Alay alay sırıtık onca imge Delip de geçemezken. Ortasındayım bak yolun Oysa yeni başladığım bir oyundu Seğirtirken ve gülüp geçerken Üstelik satır arası düşlere sığamazken. Yordadım elden geldiğince İstifledim her şeyi başucuma Sonra devrildim hepten Devrik cümlelerde el yordamı ilerlerken… Bir öyleyim bir böyle Kâh somurtuk kâh güleç. Hangi belirteç Yeter de tamamlamaya adımı Ya da sonlandırmaya adsız yarınlarımı. Ben buyum işte, En baştan söylemiştim Ne çok varsayımda bulundum da Bir tek çözemedim kendimi. Kırık ne varsa topladım dün gece Biraz hüzün bulaşmış üstüme başıma Ne gelir mi elden Diye hayıflansam da En güzeli belki de; Doğmak yeniden Öldüğüm gecenin ardından. Soytarı düşler yine iş başında Kol kanat gerdiğim ne varsa. Yadsıyamadığım çokça kanı Ne yüksek ne de alçak Şu gönlün rakımı. Dile kolay bir ömür Sür git nereye kadar. Suskunluk başa bela epeydir Belleyip de içimde biriktirdiğim. Kanıksadım kanıksayacağımı Ayrıştırdım ayrık otlarını. Ne mi kaldı geride Ne sen sor Kalanı zaten bende saklı. Sevdiklerim bir yana ey zaman Sıtkın sıyrıldı benden bilirim. Heyula varlığınla üstüme yığdığın Ne varsa içinde kaybolduğum. Kayıplarda olsam da Kaybetmediğim umutlarım iş başında. Son bir söz ise düşen payıma Bil ki sakla kalacak bende ömür boyu. |