Benim nereden nasıl geldiğimi soranlar,
Sormayın ahvalimi ben candan ayrı düştüm. 
Aşk mahkûmları için adaleti kuranlar,
Ben canıma can katan canandan ayrı düştüm.
Ağlarken güldüğümü sizler bilemezsiniz.
Nereden geldiğimi sizler bilemezsiniz.

O gönlümün gözünü kör eden güzeliydi,
Gün vurdu Güneş vurdu hazanda gelemedim.
Müebbetlik sevdamın umudu ezeliydi,
Ben varya için için yanmışım bilemedim.
Çaresiz kaldığımı sizler bilemezsiniz.
Nereden geldiğimi sizler bilemezsiniz.

Kan gren olmuş gözlerin, vebali mi bakışlar?
İçim matem siyahı yandıkça duman olmuş.
Terzi yama tutmuyor yırtılınca dikişler,
Kaçıncı fasıl usta yüreğim keman olmuş.
Efkardan çaldığımı sizler bilemezsiniz.
Nereden geldiğimi sizler bilemezsiniz.

Seni istedim Hak’tan yağmur duası gibi,
Bir tek damla düşmedi ebabil dudağından.
Yeryüzünün avere kuru rüyası gibi,
Sanki bir nadan düştü adanmış adağından.
Hayale daldığımı sizler bilemezsiniz.
Nereden geldiğimi sizler bilemezsiniz.

Bilsen kaç parça düştü canımın köşesinden ,
Ne kalfa var ne usta dizmek için taşları .
Toprak susuz bulutlar oynuyor neşesinden ,
Danelerine küsmüş başakların başları .
Zor nefes aldığımı sizler bilemezsiniz .
Nereden geldigimi sizler bilemezsiniz.

Kimler ateş yakacak buz tutmuş ocağıma?
Baharın kızgın çölü yansın sönmesin artık.
Bir gül dikin gönlümün köşesi bucağına,
Neye yarar, kırdıktan sonra dönmesin artık.
Ecelsiz öldüğümü sizler bilemezsiniz.
Nereden geldiğimi sizler bilemezsiniz.

HARUN YILDIRIM