AZİZE-((-18-))

Azize şöyle diyordu mektubunda:

“Merhaba
Bu gün yeni okuluma başladım
Yeni arkadaşlar tanıdım
Ama
O doğup büyüdüğüm mahalledeki
Arkadaşlarımı tutmuyor hiç biri
Özellikle de seni
Ne bileyim ben
İşte tutmuyor hiç biri yerini
Çünki
Senin gönlümdeki yerin başka
O kahve gözlerini
Hiçbir zaman unutmadım
Şimdi hazan mevsimi
Benim gönlüm gibi
Park ve bahçelerde
Ağaçlar yapraklarını dökmeye başlamıştır
Hafiften soğumuştur havalar akşamları
Bulutlar kaplarken afakı
O kızıllığı da görünmez ufkun

Ahhhhh, ahhh
Şimdi orada olmak vardı
Senin yanında olmak
Senle birlikte olmak vardı
Okula birlikte gidip gelmek
Birlikte ders çalışmak
Birlikte gezmek ve birlikte eğlenmek
Ne yazık ki
Bu imkansız biliyorum
Şimdi
Bakışların bile benden uzak
Her gece
Evet her gece dualar edip yatıyorum
Yine de rüyalarıma gelmiyorsun bak
Her gün yalnızlığa
Yol alıyorum
Bu koca şehirde boğuluyorum
Biliyor musun
Evimizin bahçesinde
Rengarenk kasımpatlar var
Onlara baktıkça
Hep sizi, hep seni hatırlıyorum

Her şeye katlanıyorum
Her şeye eyvallah diyorum
Ama sensizliğime
Dayanamıyorum kahrediyorum
Seni seviyorum
Seni seviyorum sakın unutma
N’olur beni
Sensiz ve habersiz bırakma
Mahallede ki tüm arkadaşlarımıza
Sevgi ve selamlarımı söyle
Ey sevgili
Bu sevda belimi büktü inan
Beni öksüz bıraktı inan
Şimdi ağlatıyor
Her içli şarkı
Her hüzünlü türkü beni
Medet umar oldum
Esen her yelden
Kaderim böyleymiş ne gelir elden””
(Devam edecek)

Sadık DAĞDEVİREN
Aşık LÜZUMSUZ