AZİZE-((-11-))

Artık okullar açılmış
Bizde biraz daha büşümüştük
Orta okul son sınıftayım
Yetmişli yılların başlarıydı

Söylermisin bana, şimdi nerdesin
Seni getirmiyor, yol bahar gözlüm
Sanırım kokunla, bir seherdesin
Seni anlatmıyor, yel bahar gözlüm

Ben bir taraftan böyle şiirler yazarken
Diğer yandan da
Karacaoğlan, Karakız
Tahir İle Züre
Ferhat ile Şirin
Kerem ile Aslı
Sürmeli bey ile Senem
Gibi kitaplar alıyor onları okuyordum
Hatta hepsini bir matbacıya götürüp
Tek cilt bir kitapta toplamıştım
O yıllarda Pamukkale’de
Festivaller olur
Antik tiyatroda da konser olurdu

O yıl Yıldız Tezcan
Ahmet Sezgin, Saniya Can
Gelmişlerdi
Sokaklarda
Destancılar bir yandan bağırıyor
Matbaada bastırdıkları türkü sözleri
Ve destanları hem okuyup hem satıyorlardı
Rahmetli Erzurumlu Rasim Abi
Uzun boyu ve harika sesi ile
Dolaşırdı garajda, Pazar yerinde sokaklarda
Bir yılbaşı gecesi
Elim bir trafik kazasında kaybettik onu
O dönemin destancılarından
Sadece Osman Kam kaldı
Çal İlçesi Boğaziçi mahallesinden
Son destancı
Hayatını hamallık yaparak kazanıyor
Ara sıra gidip konuşurum
Hatta geçen haftalarda bir röpörtaj yaptım
YAZ-AR-BİR ‘in BİR dergisinde
Yayınlanacak

Pamukkalede onbinlerce insan
O panayır alanları
Dondurmacılar
Kar şebeti satanlar
Sıcak su havuzlarının doluluğu
..Ve Antik tiyatrodaki konserin başlaması
Hey gidi günler heyyy
Şimdi düşünüyorumda
Ne zaman Tren istasyonunun oralardan geçsem
Hep şu şarkı aklıma gelir

“”Beraber çok mutluyduk, neden ayrılık oldu
Zalım gurbet treni, seni elimden aldı
Artık sabrım kalmadı,dön gel gurbet treni
Sevdiğimden bir haber,al gel gurbet treni
İçimdeki hasreti, dindir gurbet treni
İçimdeki ateşi, söndür gurbet treni

Yıllar geçti aradan, haber bile salmadı
Döndü gurbet treni, yarim neden gelmedi
Artık sabrım kalmadı,dön gel gurbet treni
Sevdiğimden bir haber,al gel gurbet treni
İçimdeki hasreti, dindir gurbet treni
İçimdeki ateşi, söndür gurbet treni””
Ah azizeeeee…….
(Devam edecek)

Sadık DAĞDEVİREN
Aşık LÜZUMSUZ