AZİZE-((-8-))

Bu kartpostal olayı
Beni birkaç ay oyalamıştı
Aylardan yine mayıstı
Ben
Mayıs ayı geldiğinde
Erik ağacından düşüşümü
Ve Azizeyi hatırlarım hep
Okulda
Koşuculuğum iyi olduğu için
Beden Eğitimi öğretmeni
Beni takıma aldı
Yıldızlerde koşuyordum
Komşum mustafa da aynı takımda idi
Sabahçı olduğumuz için
Akşamları antreman yapardık
Mustafa’nın 100 metresi çok iyiydi
Ama ben de 200 metrede
…ve 400 metrede çok iyiydim
Böylece
Orta Okul birinci sınıfta bitti

Karneleri aldık
Tabiki durumdan
Ailem de, ben de memnunduk
Haziran sonlarına doğru
Bir mektup aldım Azize’den
Temmuz ayının 15’nde
Denizli’ye geleceklerini söyledi
Muğla’dan
Dedelerinden dönerken
Bize de uğrayacaklarmış
Bu ne güzel bir haberdi
Sevinçten uçuyordum yine
Derken
Azizeler beklenen günde geldiler
Halası Denizli’de oturuyordu
Eski mahallelerine gezmeye gelmişlerdi
Hemen bütün mahalleli çocuklar
Azize’nin etrafında toplandı
Çocuklar Başkenti merak ediyor
O da anlatıyordu
Ben de kenardan öyle izliyordum

Azize serpilmeye başlamış
Saçlarını salmış
Daha da güzel olmuştu
Bir süre sonra çocuklardan müseade istedi
Yanıma geldi
“Nasılsın” dedi
Ben de “iyiyim sen nasılsın” dedim
O da iyi olduğunu söyledi
Biraz mahallede dolaştık
O sırada
Azize’nin annesinin sesini duyduk
“Haydi kızım gidiyoruz” dedi
O an içim burkuldu
Bir garip oldum
Yüzüne baktım
“Bir daha görebilecekmiyim seni” dedi
“Bilmiyorum.Yarın dönüyoruz”dedi
Elimi sıktı “Hoşça kal.Beni unutma” dedi
Öylece baka kaldım ardından.
(Devam edecek)

Sadık DAĞDEVİREN
Aşık LÜZUMSUZ