AZİZE-((-6-))

İşte o çocuksu duygularla
Kavrulan bu yürek
İlk kez
Ayrılık acısını tadıyordu çaresiz
İki hafta sonra
Azize’ler Başkent’e taşındı
Gitmeden önce
Son kez konuşmuştuk
Öylesi buruk
Öylesi hüzünlüydüm ki
Yüzüne bakamıyordum Azize’nin
Suçluymuşum gibi
Azize sana yazarım diyordu
Sesi titriyor ağlıyordu
Daha fazla dayanamadı
“Hoşça kal” dedi
Yüzüme bakmadan
Koşorak gitti yanımdan

Ben mahallemize yakın
Bir orta okula yazıldım
Önlükten kurtulmuştum
Babam bana
İlk kez lacivert bir takım elbise aldı
Bir de şapka
Kendimi gemi kaptanı, trenci
Birde mahalle bekçimiz murtaza gibi
Hissediyordum
Okullar açıldı
Farklı bir okul
Farklı bir ortam
Ve yeni arkadaşlar
Mahalleden
Mustafa ve Osman da aynı okuldaydı
En azından
Birlikte gidip gelebileceğim
Arkadaşlarım vardı

Günler çok hızlı geçiyordu
Bir baktım yılbaşı gelmiş
Postacı hüseyin amca
“Samet gözün aydın” dedi
Ben de
“Hayırdır Hüseyin amca”
Diye cevap verdim
“Bak ankara’dan bir kart var sana”
Nasıl heyecanlandım
Zarfı kaptığım gibi
Koşarak eve girdim
Odama çıktım
Yüreğim nasıl çarpıyordu
Gönderen kısmında
Azize’nin adını görmüştüm
Öptüm, kokladım
Sonra itina ile açtım
Bir kartpostal idi
Kar ve parlak çam ağaçları
Bir kış manzarasıydı
Arkasını çevirdim
Şöyle yzıyordu
(Devam edecek)