AZİZE-((-3-))

O saf
O temiz çocuksu duygular
Dalganın yayılışı gibi
Yayılıyordu yüreğime
Azize’nin benim için yaptıklarını
Arkadaşlarımdan duyduktan sonra
Bir başka gözle bakar olmuştum artık
Onu ne zaman düşünsem
Farklı çarpıyordu yüreğim
O günlerde
Okul tatil olduğu için
Annesi ve kardeşleriyle birlikte
Babasının köyüne gitmiş Azize
Ben de
Kolum askıda olduğu için
Top oynayamıyor
Ağaçlara tırmanamıyordum
Arkadaşlarım o tür oyunlar oynarken
Ben ise bir kenara oturup
Pembe düşler kuruyordum
Belli belirsiz çocuksu

Aradan kırk yedi yıl geçmesine rağmen
O kara gözlerini
Bakışlarını
Gülümsemesini hala hatırlarım
Açık kestane dalgalı saçlarını
Hiç örük yapmazdı nedense
Ben böyle dalıp gitmişken
Birden Rıfat dede belirdi yanımda
İkindi namazından dönüyordu besbelli
Beni çok severdi
Torunu Almanya’da olduğu için sanırım
Beni onun yerine koyardı
Yanıma oturdu
Saçlarımı eliyle şöyle bir karıştırdı
“Ne o, Samet, yaramaz çocuk
Ne yaptın kolunu mu kırdın yoksa”dedi
Yok Rıfat dede dedim
“Nigar Teyzelerin erik ağacından düştüm”
“Söylemediler mi sana
Eriğin dalı gevrek olur”
“Yok Rıfat dede, ben ağaçta yakalandım
Görünmeyeyim derken, düştük işte”
“Anladım.Geçmiş olsun
Çocukluk işte” dedi.
Bizim çocukluğumuzda böyle geçti diye
Anlatmaya başladı
……..

Bu durum beni
Okumaya sevk etmişti
Ne bulursam okuyorum
O yaşta bir çocuk için sıkıcı olmasına rağmen
Peyami Sefa’nın “Canan” adlı
Romanını bile okumuş
Hatta ben de “Azize’yi kaybedermiyim”
Diye ürpermiştim
O sırada
Yakın arkadaşlarım
Necmi ve Mustafa yanıma geldi
Ellerinde
Yeni yapraklanan söğüt fışkınları vardı
Ondan çakı ile söğüt düdüğü yapıyorlardı
Söğütten 3 değişik düdük yapılıyordu
Ben de
Övünmek gibi olmasın
Çok başarılıydım o konuda
Ama elimin birini kullanamadığımdan
Sadece onlar yapıyordu.
Güneş tepe üstünden sallanmış
Yeni bir akşamın gelişini bildiriyordu
Mahallenin ihtiyarları Akşam namazı için
Çoktan caminin yolunu tutmuştu
Benim aklımda ve yüreğimde ise
Yine “Azize” vardı

Sadık DAĞDEVİREN
Aşık LÜZUMSUZ