AZİZE-((-1-))
Mahellemizin,
En alımlı ve en güzel kızıydı
“Azize”
O, on altı yaşlarında
Ben de on yedisindeydim
Ama benim ona ilgim
Daha ilk okula başladığımız yıllarda oldu
O da ilgisiz değildi bana hani
Aynı mahalellede oturduğumuzdan
Okul çıkışını iple çekerdim
Bereber dönerdik her gün eve
Sabahları okula giderken
Hep gözüm pencere de olurdu
Kaç kez kahvaltı yapamadım onun yüzünden
Evden çıktığında
Çantamı kaparak fırlardım yola
Annem
“Oğlum iki lokma bir şey yeseydin” diye
Sesi gelirdi ardımdan
Ama kimin umrundaydı ki

İlk okul yıllarımız
Böyle geçti farkında bile olmadan
Farkında olduğum bir şey vardı
O da mahallenin bütün çocukları
Beğeniyordu Azize’yi
Ona yakın olduğum için
Bir çoğu, belli etmese de, kıskanıyordu beni
Bu durum hoşuma gitmiyordu desem
Yalan olur
Herkes gibi
Bizde o yıllarda
Topumuz komşuların bahçesine gider
Tahir amcalardan
Hasan dedelerden azar işitirdik
Hele bahar mevsimi geldiğinde
Rüstem amcaların bahçesnden badem
Nigar teyzelerin bahçesinden de
Erik toplardık

Bir gün
Yine Erik ağacına çıktım
Nigar teyzede evinden bahçeye çıktı
Azize ve diğer arkadaşlarım
Bahçe duvarının dışında
Ben görünmemek için
Biraz daha yapraklı dal arasına girerken
Dal kırıldı büyük bir gürültü ile
Kendimi yerde buldum
Nigar teyze’nin
“Ah bu çocuklar, ah bu çocuklar” diyerek
Yanıma geldiğini gördüm
O sırada bayılmışım
Uyandığımda evdeydim
Annem başımda
Kırık-çıkıkçı kör Mustafa’yı getirmişler
Mustafa amca
Koluma dokundukça ben bağırıyordum
Sonunda Kör Mustafa teşhisini koydu
Kırık yoktu ama, çatlak vardı
İtina ile sardı
Biz kolu askıya aldık

Sadık DAĞDEVİREN
Aşık LÜZUMSUZ