Güneşin eli sırtıma dokunduğunda
Kumdan kale yapıyordu
Parkta çocuklar
Kokladım
Deniz kokuyordu elleri





Şimdi yine gece
Daha güneş doğmaya
Çok var
Bekliyeğiz gelişini güneşin
Yarın sabaha kadar




Ağaçlar tomurcukta
Sözde bahar
Çamlar yemyeşil
Uykudan uyanıyor ıhlamurlar
Mor salkımlı erguvanlar
Ve yeni yaşam




Bir bahar ki
Ne tadı var
Ne tuzu
Sağı solu belli değil
Buz kesiyor akşamları




Karanlık yine gece
Yok gökyüzünde ayışığı
Dünya tersine döndü
Yıldızlar
Düşmüş şehrim üstüne





Anlamak mümkün değil
Bulutsuz yağmurları
Kirpiklerin üstüne düşüyor
Çiğ tanesi





Gözlerimi kapatıyorum
Ayışığı düşmüş
İncir bahçesi geliyor
Gözümün önüne
Açıyorum bir serap
Düşmüş gönlüme




Tutsaklık anılara dalar
Ansızın
Bağlar bahçeler
Ayaz yemiş otlar
Bereketli topraklar
Yar neresindeyiz
Çocukluğun



Ay doğuyor ay
Yaman geçiyor geceler
Seneleri devirdik
Kâh sevindik
Kâh üzüldük
Kâh ağlayıp
Kâh güldük
Geriye sadece elde kalan
Hatıralar..

Nurten Ak Aygen

27.04.2015