Gecelerin bağrından akarken şafaklara,
Sabahın sevdasını yüreğimde bulurdum:
Derin bir özleyişle bakarken uzaklara…
Gökyüzünde dolaşan beyaz bulut olurdum.

Bir pamuk ipliğine bağlanmıştı umudum…
Hayalde tutsak idi anlamlı bakışlarım;
Gündüzün ortasında birden gece olurdum,
Mevsimlerin ardına dolanırdı kışlarım.

Günler çok çabuk geçti, zamandan bîhaberim:
Akıp giden ömürden solgun hatıra kaldı.
Şimdi siz dostlarımla dostlukta beraberim!
Yaşadığımız bu an düne kadar hayaldi.

Merhaba, gölgesine sığındığım ahvalim:
Benliğime dolanan özelliğim merhaba.
İstemem mi sonsuza varsın bu halim;
Kalbimde sakladığım güzelliğim merhaba.

Merhaba, kâinata farklı bakan can özüm:
Üzüntüde tesellim ve benimle gülenim;
Merhaba, dostluklara tebessüm eden yüzüm…
Hayatı her yönüyle sarmalayan bedenim.

Ben sevda adamıyım, bu benim gönül kanım;
Bir fasıl, bir arzuydu, sona erdi dilekler:
“Ah! Görebilsem” derdim, kavrulurdu sol yanım…
Ben de şimdi anladım ; boşa gitmez emekler.

Merhaba, gölgem ile yürüdüğüm sahiller;
Türlü hayale dalıp, sırrına erdiklerim.
Merhaba, sevgisine meftun olduğum eller…
Gonca gonca güllerim, kalbimle sevdiklerim.

Merhaba, yüreğimde ebedi olan canlar!
Bu sevdalı gönülde yer bulanlar merhaba.
Her zaman yaşanamaz, az olur böyle anlar;
Saygılar hepinize, dost kalanlar merhaba.

Hasan DEMİRCİ
Nisan 2015