Düşler üşüyor dışarıda,
Akşamüstü eve gelir iken gördüm
Armutlar, kirazlar da bembeyaz çiçek açmış
Otobüs bahçelerin önünden hızla geçti
Durup dururken iklimler değişti sanki
Kara kış geri geldi
Dışarısı ayaz kıran
Mevsim bahar olsada
Havalar kar kış boran

Sıra dağlar kar kaplı
Yağmur sis bulut
Göklerle yer birleşmiş
Dağların tepesinde

Ceviz ağaçlarında gezinen gelincik
Selvilerde boş leylek yuvaları
Göç etmeyen serçeler
Sabahları yağan buz gibi kırağı

Kıpıdanıyor ağaçlarda can suyu
Toprak ısınmadı düşen cemreyle
Bir yer olmalı yüreğinin içinde
Güneşi doğmuş gün gibi sımsıcak


Düşler üşüyor dışarısı çok soğuk
Kuş sesleri üşüyor saçaklarında evlerin
Yağmur boran kış kara bulutlar
Sarıyor bağrına kara toprağın

Bir nisan düştü içime egede erikler üşüyor
Çıtlık taneleri siyah üzüm tanesi

Çocukların ellerinde
Okul yolunda beşi beş satılan kaymaklar
Elma şekeri kar şerbeti tadında
Bayram yerlerinde
Dönme dolaplar, atlıkarıncalar
İspanyol etekli kız
Havaya bakarken dönen salıncaklara
Ağzımız açık kalırdı bir karış

Çömeşip karınca yuvalarına bakardık saatlerce
Yol kenarında arı gibi çalışırdı karıncalar
Dut ağaçlarına tırmanırdık
Elimiz yüzümüz benzerdi çakal eniğine

Laf lafı açtıkça unutulur zaman kavramı,
İçimizde yaşayan çocuk anılarla mutlu
Kapısından geçerken farkında değildik yaşamın
Şimdi nasılda geçti ansızın
O günler düşlere karıştı..

Nurten Ak Aygen
11.04.2015