Vakitsiz gülmeye yeltensem hıçkırıkla
Kayboluyor küçeler de kahkahalar
Nadiren takılsa göğüne bakışlarım
Kırbacını sallıyor tanrı üstüme hep

İçimde ölen kentler vardı doğduğum zaman
Kentler ki, çoktan doğmuştu içinde öldüğümde

Pejmürde gülümseyişle
İnce b/elli kentin sararmış sokağını
Altından geçmeye yeltendim zamansız
Şakağına karanfil dayalı beyefendi edasıyla

Yalınayaktı yanık tenli çocukları kentin
Çocuklar ki yaşamı gözlerine işlemiş yokluğun

Y/alandı gökyüzü yalın olduğum kadarca
Ve ruj sürülü yalılar gibi silikti umutlarım
Kadavrası çürük limanında yaşlıca kentin
B/aşka çarem yoktu dönmeni beklemek hariç

Bir su u/yanıklığıyla akardı ay düşlerime
Düşlerim ki hep kaybolurdu aydınlanınca kent

Ve kent hazırlığında düzenbazlığın bana
Uzakta iken özlüyor arıyorum mavide
Bu kente her gelişinde sevmeyesim geliyor seni
Meçhule gömülü kim vurdu ya giden halimi hatırladıkça

Zoraki yarına taşınmanın arifesinde içim kentinde
Telaşla bilerek düne bıraktığım yaralı yürekle