HÜZÜNLÜ SES

Kapattı yüzüme kapılarını,
Bir gün belki bana AÇAR MI bilmem.
Usül üç keredir, ben üç kez çaldım,
Açmadı, karardan, GEÇER Mİ bilmem.

Dedi, bir mahzunluk vardır sesinde,
Dedi bir burukluk, var nefesinde,
Aşk şerbeti sundum, aşk bâdesinde,
Reddeder mi, yoksa, İÇER Mİ bilmem.

Kapattı mı artık, özünü bana,
Kapattı mı artık, gözünü bana,
Gösterir mi o nur, yüzünü bana,
Nurunu cihana SAÇAR MI bilmem.

Aşkın kitabına girecekti aşk,
Aşk nasıl yaşanır, görecekti aşk,
Kıyamete kadar sürecekti aşk,
Bu sevdaya ömür, BİÇER Mİ bilmem.

Açmadım sırrımı, dostuma yâd’a,
Etmedim, etmem de, ben asla veda,
Bir kaya kütlesi idi bu sevda,
Buhar olur sonra, UÇAR MI bilmem.

Hayalinde bendim, bendim düş’ünde,
Beni düşünürdü, her bir işinde,
Bilirim kaç seven vardır peşinde,
İçlerinden beni, SEÇER Mİ bilmem.

Aklımdan çıkmadın, çıkmazsın bir an,
Cânan yokluğuna dayanır mı can,
Yaralayan benim, o ise ceylan,
Tutulur mu yoksa, KAÇAR MI bilmem.

Hassas, şair, nâdim, bir Kahraman’ım,
Affet beni cânâ, yandı çok canım,
Kırdım, üzdüm, yandım, ben çok pişmanım,
Çâresiz mi yoksa, NÂÇAR MI bilmem.

İsa Kahraman.