Bu sabah tan yeri ağarırken gözlerimi sensiz açtım
Sen yoktun sol yanımda
Günün aydın olsun diyemedim.
Kıyımlar başladı içimin ücra köşelerinde
Bak!
Mevsim beyazları giyinip,
Toprakla buluşmaya hazırlanıyor
Ve ruhum ise senden gelecek akıbete.

Kahrolsun!
Aşkta hangi gidiş yönünü seçiyorsam
Çıkmazlarında kayboluyor mutluluk.
Yanlışlar yanlışlarla örtülürken
Yaralar açılıp büyüyor
Sevgi diye nefes alıp veremediğim ciğerimde…

Kaç sabahtır güneş doğuyormuş gibi yapıp
Kandırıyor beni
Bu sabahta günaydın diyemiyorum
Ellerimi açıp seni dileniyorum.
Güneşi görmediğim günlerde
Sana ulaşıyor mu dualarım?
Çınlıyor mu zaman zaman kulakların
Benim ellerim gibi üşüyor mu ellerin
Üşüyor mu yârim yüreğin?

Bir ayrılık elbisesi daha giydireceksen
Masumiyetin rengi beyaz olsun kefenim
Beni sensiz bırakma!
Gidersen ölür bir yanım demiştim
Ufak ufak yokluğuna alıştırıp sonra…

Bak mevsimler iyi gelmedi bana
Tabiat aşkla uyanıp toprak beyazla kucaklaştığında
Pusuda bekleyen hüzünler boynuma sarılıp
Fısıldar kulağıma
Yalnızlığına eyvallah…


Lafa tutup yolundan alıkoymayayım seni
Uzaktır gideceğin yer.
Belki de vardır seni bir bekleyen!
Yine de güzel günler anısına beni habersiz koyma
Sağlığım iyi,
Mutluyum de!
Özlediğini söylemesen de anlarım ben…

Bana ne olur diye beni düşünme sakın
Korkma dayanıklıyım
Şimdiden kas katı kesildi sol yanım.
Çabuk atlatırım sen meraklanma
Birkaç gün müzik dinlemem
Sesini kısarım hıçkırıklarımın
Bir iki satır sitemlerimi yazarım
Biraz beni şikâyet ederim sana
Geçmesin eline diye…
Sonra yırtar atarım çöpe!
Ya da saklarım ebediyete…


Haberin bile olmaz yastığımın ıslandığından
Kahvede içmem uzun zaman
Sahile de uğramam ziyanı yok
Birazda martılar özlesin.
Sen söyleyecek misin son sözünü?

Günler öncesinden idama giden mahkûm gibi
Hazırladım yüreğimi
İşini zorlaştırmayıp noktayı koyup ben bitireyim
Senden daha cesaretliyim
Biliyorsun değil mi rast gele sevmedim seni?

‘’Keşke gelişin kadar cesaretli olsaydı gidişin efeler gibi’’

Mustafa KARAAHMETOĞLU