11
Yorum
19
Beğeni
0,0
Puan
3238
Okunma
bir kadın,bir “ah”, bir boşluk
güneşi
diyordu kadın
gider ayak
sana bırakıyorum
sevgili can yoldaşım
şair kimliğimi kızıma
bilirim sevmezsin sen karanlıkları
kızımın yüreğinde
annesininkine eş
ince bir sızı
ahımı
diyordu kadın
bırakacak kimseleri bulamadım
ne kadar rüzgârlı tepe varsa
ne kadar dingin koyak
ne kadar kuyu dibi
melal denizi
hepsine tek tek emanet ediyorum
ahımdaki gizi
el üstünde taşımayın beni
bu son isteğim olsun
diyordu kadın
yıllarca gıpta içinde izlediğim
kuşlara bırakın cansız bedenimi
gündüz
mavinin içinde sönüyor yıldızlar bir bir
sevda değilmiş zaten
bir aşığın ayağını yerden kesen
ölümmüş düpedüz
/mai/
songülsezgindoğan
Şiirin sahibi
Cevap Yaz