Şair olmak için genciz, sevmek için geç kalmış
Adını duymadığımız kıt’alar da umudu parçalamış.
Bayım;
Siz ne zaman gülmeye başlasanız ben,
dünya da hayat olduğunun farkına varıyorum.
İç sesinizin gürültüsünden sağır oluyorum
Bâzân sizi kapı eşiğinde sanıyorum.

Lütfen içinde "ama" olmayan cümlelerle geliniz
Sevmeyi akşamın eteklerinden çekiniz.
Bir acı kapısında bin şair
Tepelerden hayalini kuran kızlar, doğuyu inletir.
Ne vakit hatırlamaya kalsam, annem ellerime sarılır
Tren vagonlarındaki sessizlik odama yayılır.

Gidersek şayet, günlerden bir ilkbahar günü olsun
Asırlardır çekilen o kutsal çile heybemize dolsun.

Elbette anlatacağız onlara;
Kavganın ortasında özgürlüğü sorduğumuzu
Bir Kudüs gününde yesribe sarılıp uyuduğumuzu
Anlatacağız onlara...
Afrika’ya dahil olup, insanlığımızı bulduğumuzu.
Şiirin gergefe işlenmişini çocuklara sunduğumuzu
Anlatacağız
Cenabı hakkın en çok,
sevgi ve merhameti içimize koyduğumuzu...