31
Yorum
3
Beğeni
0,0
Puan
1285
Okunma

sesimin tellerine asılan
hazin nağmeler var
ayrılık peşrevini
sinemize çektiğimiz geceden kalan
kıskanıp yıldızlar gözlerini
düşerken karanlık sulara
ışığından yoksun ruhum
sarılıyor kehribar sarısı yalnızlığa
benzim solup genzim yanarken
grileşen hayatın ekseninden
kimsesiz gecelerin
düşsel özlemleri süzülüyor gözlerimden
kaç mevsim demirleyecek zemheriye
ve kaç gece daha asılacak
buğulu penceremden içeri
yüreğime temrenle saplanıp kalırken adın
yoksul bir hüzzamı öpüyor dudaklarım
hücrelerimde
dolaşırken delişmen kanım
sayfalara düşüyor esmer gözyaşlarım
hüzünler kemane çalarken
zehir zemberek çöküyor
dilsiz gecelerin ortasına
ıssız yalnızlıklarım…
AA
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.