2
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
1397
Okunma

Kanım yine zehirli, yine akıyor içime kar suları.
Biriktirdiğim karanlık içimde, güneş içimde kararıyor.
Patlıyor üzeri su tutan yaraları göz göz yanıyor tutuşan tenim.
Sesimi boğdum...
Sesimi kendi ellerimle.
Notaları sağır, cızırtılı...
Kendimi asarken hiç mi acımadım?
Hiç mi yanmadı canım?
Bu ne küstahlık!
Ne cüretle tekmeledin o sandalyeyi boğdun kelimelerini?
Bir kaç kelime konuşsaydı bıraksaydın da yüreğin...
Aksaydı... ve düşen her damlayla yaksaydın seni yakan kar sularını.
Buz tutmuştun ve tittiryordun ama yine boğuyordun sesini...
Hadi konuş şiir, o sustu sen konuş bari
5.0
100% (5)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.