Bıraktığın o mukaddes emanet çarpıyor kalbimizde,
Asla sönmeyecek, zamanı eğecek sarsılmaz bir alev gibi!
Yıllar geçip gitse de ömrümüzden, özlemin asırlaşıyor içimizde,
Yalnızca koca bir tarihin sırtlandığı o sessiz, vakur kederle...
​Selam olsun sana, ey çağları aşan Mavi Gözlü Dev!
Hâlâ parlayan bir ufuk gizli o derin göz bebeklerinde.
Geleceği müjdeleyen, karanlığı yırtan bir başkaldırıdır bu;
Zira bir çelik gibi dövdüğün, vicdanlarımıza bıraktığın o ateş: Umuttu!
​Varsın bugün dört bir yanımız amansız bir acıyla dolsun,
Varsın gölgeler kurşun gibi çöksün üstümüze, yağmurlar ağırlaşsın...
Bu çileli toprakların bağrından fışkıran o asil hüzün,
Senin sönmez ışığınla yıkanıp yeniden destanlaşsın!
​İşte bu dipsiz karanlığın, bu yorgun coğrafyanın içinden,
Milyonlarca el kenetlenmişken sarsılmaz, tek bir yeminle;
Başımız göğe değecek kadar dik, inançla ve en derinden,
Yeniden ve ebediyen göklere yükseltiyoruz senin o yüce Cumhuriyetini!
Söz...