Rüzgar ile yağmuru yatırdık dizimize,
Mevsimler vermedi yar, baharı ikimize,
Ne Ceylanlar ahular düşecek izimize,
Zaman bir küheylana, bindikçe bindiriyor.
Değirmenci çarkını, döndükçe döndürüyor.


Daha sevda tohumu, düşmeden yüreğime,
Kar yağmadan dağlara, sarıldım küreğime,
Baharın hırçın yeli, vurunca direğime,
Sürüklüyor vuslata, indikçe indiriyor.
Değirmenci çarkını, döndükçe döndürüyor.


Her akşam batan Güneş, yarın tekrar doğacak.
Söyle katibim bu dert, kaç sayfa ya sığacak.
Gözlerim gülse bile, hüzün gene yağacak.
Her yağmur vasiyetin, andıkça andırıyor.
Değirmenci çarkını, döndükçe döndürüyor.


Karanlık gecelere, umutlar boyun eğmiş,
Güneş’in son perdesi, kızıl toprağa değmiş,
Ayaz inmiş kemiğe, yırtıp omuzdan sığmış,
Dalgalar köpükleri, sündükçe sündürüyor.
Değirmenci çarkını, döndükçe döndürüyor.

Bir fırtına misali, yıldırımdır gelişim,
Kem bakan gözlerin de, saklanmıştır gülüşüm,
Karanlığın nurunda olsun, YARAB ölüşüm,
Dağlar odun taş,ateş, yandıkça yandırıyor.
Değirmenci çarkını, döndükçe döndürüyor.

HARUN YILDIRIM