Senden kendime bahsetmek istemiyorum
Çünkü bahsedecek olursam cümlenin ve kelimelerin frenini patlatabilirim.
Doğruysa bu
Önyargı diye birşey yoktur
Yalnızca yargı vardır
Hakkım görürlerse seni,
Yanıma kârdır.
Bakın;
Dünya küçük ve alışılmıştır.
Bir cümle kurun
Nostalji ve marjinal olsun
Olsun olacaklar
Ellerim avuç içini bulsun.
İşlemekten kaçtığınız suçları,
Yüzüne vurun.
Bizce meçhul olanı haykırın,
Küf kokulu odalarda susun.
Nezaketten kırılan cümleleri serbest bırakın!
Güneşe koşun ve inanın.

Benim sevgilim, doğuyu hırpalar
Uçuk düşünceleri var, kaçkın.
Ben aynada sırıtan yüzümün arkasında,
Alışılmış ve şaşkın.
Egzoz ve sigara yakıyor genzimi
Herşey ortada hodri meydan
Iki kanadım olsaydı,
Karanlık ve aşka açılan.

adım bilinen sırları mühürlemiş
7 Cüceler ve pamuk prenses yalan.
Birden yuvarlanır uçurumdan
Dur! Demek gerekir uçurumlara
Bana kalan sandık dibindeki cep saati
Söz de insanlığın insanlığa emaneti.
Yan etkileri çok, sakat bir hayat
Sokakta dahi şiirler bayat!
’’Bazen canım sıkılır balkondan atlarım’’
Büyük iskenderi içimde saklarım/ koyu siyahlı