’Sensiz kalınca şiirin koynuna düşüyorum...
Sensizlik mi yazdıran senden kalanlar mı bilmiyorum ...
Kurtar beni şiirim , kurtar beni mabedim...
Umutsuz olma Ömrüm , hissediyorum güzel günler bizim...

Ağlayan kemandan farksız yüreğim...
İnce ince dökülüyor deli aşkın ile sevdiğin...
Yüreğim dua ederken el açmak hafif geliyor
Sevdiğim kadın , geçsin gitsin bu günler ...
Son bulsun bu hasret , kavuşmakta olsun bize kısmet...

Yağmurun sesine kulak verelim biz ikimiz gecenin bi’ yarısı...
Üzerimize yağsın , dağılsın bu puslu kasvet havası...
Elim , kolum dolansın güzelliğin döndürsün başımı...
Yansın gece , aydınlansın aşkımız ile...

Bir teselli ver ’ Ömrüm ’ de bir kez daha...
Yollar uzak sana , yüreğim içim yarım...
Soğuk ayazdan beter bu bitmek bilmeyen Kasım...
Sensiz bırakma beni uyan derin uykundan aşkım...

Eskisi gibi Çıkmıyorum sokağa ,
Yollarda sensiz dolaşmak içimden gelmiyor...
Sahile bile inmiyorum inan...
Ufka baktığımda , gözlerinin mavisine sanki ihanet ediyorum...

Uyanıyorum sen...
Gün sensiz , aşk hasretinle nefes aldırmıyor...

Aşkın Seni bekliyor...
Uyan !!!


Yunus Özkan

22.11.2014 22:12