Her şey bir yanılsamadan ibaretmiş
Derken kınıyorum kendimi esefle.
Üşengeçmiş tüm hayallerim
Biraz sakıncalı, biteviye.

Kim bilir kimin düşlerinde
Ne kayıplar verildi
Sona ermiş bir hikayenin dirayetsiz
Ve süregelen devinimi.

Gizlisi saklısı kalmadı belli ki
Belli ki koca bir rivayetmiş ezelden beri.
Kıymete bindi ömür bir kez
Sefil gönül, istediğin kadar inkâr et.

Leke olur mu aşkta söyle
Ya da hala saklar mısın içinde tek bir şüphe.
İzafi bir tasavvur imiş sadece
Varla yok arası ve dolu bin bir kinaye ile.

Ürkek bir kuşun yaralı yüreği kadar
Neye yarar söyle nereye kadar
Alabildiğine sabırsız
Yıkık kabrimin sakladığı onca gizem
Bir iki damla yaş arda kalan.

Sanır mısın ki seyrelirmiş acılar
Geriye dönük yaşasan bile
Aşk bu, akla zarar.

Soytarı insan, sefil yalnızlık
İçinde yaşadığın o tekil kalabalık.
Sür git bir o kadar beyhude
Aldı yürüdü başını ömür denen
Az da olsa zora tahammül ederken.

Bir yanda asılı kalmış anılar
Bir yanda hüngür hüngür ağlar
Dünden devretmiş acılı sanrılar.
Beşinci mevsim nöbette
Ölüm nakşederken kuytu köşelerde.