Kandil kabında ya neft,
Ya da zeytinyağı yanar
Alevi kızıl, ışıltısı şöyle,böyle,
Her derde devaydı isli lambalar.

Savaş zamanlarıydı,
Jandarmalar ev, ev gezer,
"karartma var, ışıkları söndürün" derlerdi
Karartmaya ne gerek,
İsli kandillerimiz ziyasız zaten sönecek.

Onu bir araya gelse beş mum etmezdi,
Ama yine de saygın ve sevimli
Adeta evlerimizin ferdi gibiydiler,
İçlerindeki yağ sabaha dek bitmezdi
Şafak horozları bile onlarsız ötmezdi.

Kandillerin cam hazneli şişeli olanları,
Çok hatırı sayılandı, zenginliğin işareti.
Her gün batımında şişeleri temizlenirdi.
Asil sayılırlardı; çünkü onlarda gaz yağı yan


Şunu düşünürüm hep.İnsanlar, imkanlar arttıkça saygıyı, sevgiyi, mutluluğu, huzuru kaybediyorlar.Bir zamanlar şimdiki gibi ileri teknoloji olanakları yokken her şey çok daha güzelmiş.Toplumun tüm bireylerinden, aileden başlar bir çok değerin muhafazası.Başta bunlar kayboluyor gün gün.Aile ilişkilerinden, toplumsal ilişkilere kadar yansıyor bu değer kaybı, yitirilişler.Kaldı mı o eski içtenlik, saygı, sevgi..Herkes kendini yaşama derdinde.Buna bağlı olarak da huzur da kalmadı.Herkes kendi evinde, teknolojiyle başbaşa.İletişimsizlik beraberinde.Annem anlatır, gaz lambasının ışığında ders çalıştığı günleri...aile ilişkilerini.. komşular bir araya geldikleri zamanların muhabbetlerini , eski zamanların özlemi ile ve hüzünlenerek. Çok özel bir eserdi yine değerli kaleminizden.Tekrar tekrar okudum..Tebrik ediyorum değerli şair KEMAL Bey..Nice şiirlerinizde ve nice yorumlarda diliyorum.Sağlıkla, uzun ömürlerle, huzurla.Saygı, selamlarımla.

Sizin anlattığınız gaz bulamazdık bir zamanlar diye babamın sohbete başlamasını anımsattı.
Yada dedemin ilk radyo çaldığında bunun içine nasıl girdiler diye düşünmesi :)

Hayatı boş boş yaşadığımızı düşündüm o günki zorluklara rağmen insanlar mutlu umutluydu...

Şimdi insanlar hem mutsuz hem umutsuz...

Nicelerine kutluyorum....kaleminiz daim olsun

mahallemize elektrik 1956 da geldi, evimize babamın öldüğü yıl 58 de, bağımıza 64 te geldi.
ahırımızda kandil, evimizde gaz lambası, bağımızda sallama fener kullanırdık...
gazın kokusundan olsun, gözlerin yorulmasından olsun ıpıslak olurdu
göz çeperlerimiz...ama inanın çok mutluyduk...
teknoloji güzel şey ama herşey değil bunu her zaman söyledim durdum...
mazime sürükleyen müstesna dizelerin mümtaz kalemini kutluyorum tüm kalbimle...
selam ve saygılarımı iletiyorun...HŞT