Karanlığın büyüsüne kapıldı kalemim
Kâğıdın üzerinde bir balerin misali
Sanki en güzel dansını sergiliyor
Bakalım bu sessizlikte neler anlatacak

Aşkı mı anlatacak en yalın hali ile
Sonbaharın taşıdığı hüzünden mi bahsedecek
Herkesten gizlediğim gözyaşlarımı mı konu alacak
Yoksa o çok sevdiğim yalnızlığı mı anlatacak

Her nedense ara ara duraksıyor
Sanki yazacaklarından pek emin değil
Korkusuzdur bilirim çekinmez yazarken
İnanır kalemin kılıçtan daha keskin olduğuna

Her durak da bir hüzün gizleniyor
Mürekkep ağlamaklı izlerini bırakıyor kâğıda
Yaşanmışlıkların hangi birine üzüleceğine kararsız
Son günler acıların bulutları ile örtülmüş

Ağlaşa mı pazarda eşinin yanında vurulan yiğide
Ağlasa mı sokak ortasında katledilen üç fidana
Ağlasa mı ilahlaştırılan bebek katiline
Ağlasa mı taktiri ilahi diyerek kömüre gömülen civanlara
Yoksa
Ağlasa mı dur demeyenlere kanan bu zavallı halka

Sus desem biliyorum susmayacaksın kalemim
Ezelden beri inatçısındır canını sıkan konularda
Yaz o zaman hadi yaz
Hani sokağa dökülen insanlar nerde
Üç fidan kesildiğinde üç maymunu oynayanlar
Bir ermeni öldü ayaklandınız
Ekmek alırken kaza kurşununa kurban gitti yavru yakıp yıktınız
Uzak ülkelerde bir Rabia öldü
Baş bile sergiledi gözyaşları ile teatral becerilerini
Söyleyin neredesiniz canımızdan canlar giderken neredesiniz

Yok, kalemim düş parmaklarımdan düş
Ne sen yaz bu acıyı
Ne de ben gömüleyim hüzün denizine
Bu devran böyle gelmiş böyle gider
En iyisi gel susa bürünelim kalemim ….