Kaderim mi sessiz sedasız ağlamak
Güneşin hep batışını izlemek
Kaybolurken tüm umutlarım
Gecenin zifirine ben sarılmalı mıyım?
Kaderimin mimarına düşman olarak

Boş vermişliğin limanına demir attım
Ne ağlak sıfatlar
Ne yalan kahkahalar
Ne de ağılı diller
Hiç biri artık umurumda değil
Sen mi ?
Sen hiç umurumda değilsin

Beni bu hale koyarken aklın neredeydi
Sandın mı köleliğim sonsuz olacak
Yok be
Bak kırdım zincirlerimi
Kafesinden firar eden serçe misali
Senden uzaklarda huzura yol alıyorum

Dur deme boşuna
Gerçekten beni isteseydin
Gitmeme izin verir miydin
Ve
Beni gerçekten sevseydin
Bu kadar eziyet eder miydin
Uğraşma boşuna

Hadi direnme artık kabullen
Aç ellerini semaya
Bir kez olsun içinden gelerek
Benim için bir şey yap
Üzerimi kara toprakla örterken
Bir Fatiha oku
Senden kurtuluşumun şerefine…