![]() ÇOCUKLUKTAN YADİGAR
Karda kışta yerli yersiz
Yaz sıcağında Bir bahar vakti, Anlardan ömürlük Günlerden sensizlik. Ey ahir zaman Belli ki bitimsiz, Yoz varlıkların ıssız yalnızlığı Kadar bakir ve kalıcı Yadsımayacağın nice düş kırıntısı Hanidir ulaşıp ulaşacağın Varsın nihayete ersin Baki kalan onca hatıra Onca eksilti. Eksilmek kadar müphem Sonsuzluk kadar iklimsiz Adı var ya da yok Başı var sonu yok Yine de esareti sürer Olabildiğince kayıp mecalin Sür git onca gaye Avuç içi kalbe sığdığı kadar. Adsız ülkelerin saklı insanları Kadın erkek Tükenmişliğin kucağında Yana yakıla ağlar sabah vakti. Geceler gebe hüzne Hüzün eşlik edebildiği kadar Tek bir sitem dahi Neye yarar. Senden taraf Sana taraf Biraz yanık biraz kof Bir o kadar asil ve heybetli Yoldaki çınar kadar. Aydınlık ve saf yanım Bitimsiz kaldı Çocukluktan yadigâr. Öğretiler en az sevgi kadar Kopamadığım o çocuk yanım Güllerin rengi Karanlık en kâfir En soluk düşman. Devşirme çocuklar Dünden miras Sünepe sanrılar Hey gidi hey koruk hayaller Müphem çoğunluğun Sakladığı o sancılı yarınlar. |
Özlem Demirkaya &*.*&