1
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
1754
Okunma
gözleri nemli bir menekşe oldum hep
pencere önü, teselliden ibaretti
sırra kadem basar ,kanatları altına sığınırım bir ışığın
gölgeler konmaz ruhuma
beni ben bilirim
tanımak
yahut anımsamak kırılgan günleri
parmak uçlarında bir hayat bana ait olan
yüzümde rengarenk çiçekler açar arada
ölümlü kuşlar eteklerimde
yanar
üşür
koşar düşlerim
engin şiirlere doğru
nice şiirlerden geçtim koştukça
düşlerine konuk oldum yalnızlığın
türküler oldurdum sazında aşığın
koyuldum öpüşlerine bir martının
tanıma
bilme beni
ben bir menekşeyim
sen afrika de
ben mor
menekşe sözü veriyorum sana
saçıldıkça şiirler
buğdaylar yeşerecek tarlalarda
5.0
100% (5)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.