Hangi sus örter yalnızlığımızı
Masum rüyalarımızdan nasıl uyanırız


Bölümlerini kaybetmiş bir şiirin
Rüzgarına koyuvermiş kendini
Keser bıçak bıçak gülüşünü
El değmemiş düşlerini
Oynar ki zaman
Çocuk çağlarından arta kalmış


Oysa biz
Ne güzel unuturduk sabah olunca geceyi
Yalan yanlış vaadleri bir çocuk gibi
Ne çok


Çökük bir geçmişi yad etmez
Yarını bekleyenler
Kimsesizlik
Dertleştiğimiz basit bir sıkıntı gibi değil
Biliriz
Yaralansak da en derinimizinden
Kör -topal giden bir hayatın içinde
Silinmişliği


Saksıda su çiçekleri
Nemli koğuşlarımızda yıllanmış yalnızlıklar
Gözlerimin çukurlarında biter
Yediverenler,umut bitmez çiçekleri bir de

Yazılmışım
Dağlara,taşlara,ovalara
Özgürlük kadar kutsal
Yağmurlar kadar sıcak
Yağmur kuşuyum
Kanatlarımda sığıntı umutlar

Çıldırırım
Tutmazlarsa elimi bulutlar