Dokunma gözyaşlarıma sakın dokunma
Senden geriye kalan tek temiz şey onlar
Uzak dur saçlarımdan senin kederinle ağaran
Sakın bakma gözlerime sakın
Onlar seninle kaybetti buğusunuz

Bir sis perdesi üzerime seriliyor yavaş yavaş
Ilık bir yağmur besliyor hüzünlerimi
Anılar bir bir terk ediyor
Kalmıyor sana dair hiçbir şey
Sende bana dair bir şey kalmadığı gibi

Yazın sıcağında buz kesmişti yüreğim
Kaç mevsim eskidi
Çözülmedi yüreğimde buzlar
Sevdan sabah kadar gözyaşlarımla
Akıp gitti solumdan
Bitti adına aşk değim o oyun
Son perdeyi senin oynadığın

Ne ilginç değil mi hayat
Hani hiç tükenmeyecekti bu sevdamız
Hani sen beni hep sevecektin
Gözlerin benden başka göze dalmayacaktı
Nasılda tatlı bir yalana sarıp sarmalamışsın
Ben ise gözü kapalı adamışım kendimi sana
Şimdi anlıyorum
Sadece sevdamız tükenmemiş
Bende seninle olduğum sürede tükenmişim
Biliyor musun ?
Yüreğim seninle çarpmıyor artık
Yokluğun beni yakarken
Varlığın beni öldürür oldu

Dilim varmıyor her nedense
Buraya kadar demeye
Sevgiden değil biliyorum
Belki tuhaf bir acıma duygusu
Belki de alışkanlık
Ama zaman hızla ayrılığa ilerliyor
Hazırla kendini umutla beklediğin bensizliğe
Ramak kaldı son noktayı koymaya
Kendimize itiraf etmeye korktuğumuz
Ayrılığa kapılarımızı aralamaya ….