Ellerimle kazıdım her gece adıyın bir harfini
Göz yaşlarımın tek şahidi olan şu nemli duvara
Sana benzemese de nakşettin yanına resmini
Parmaklarımın ucunun kanıyla … Kalemsiz boyasız…

Hayaller kurmuştuk geleceğimize dair seninle
Evlenip yaşayacaktık pembe panjurlu evimizde
Renk renk çiçekler yetiştirecektik küçük bahçemizde
Mutluluk kadehini içecektik… Yalansız dolansız…

Bırakıp gittin vicdansız öylece bakmadan arkana
Yıkıldım, perişan oldum, dayanamadım yokluğuna
İntizar edemedim, lanet te yağdıramadım sana
Gönülden mutluluklar diledim sana… Hak’tan riyasız…

Gidişin çok zor geldi bana yüreğim tarumar oldu
Ayrılığın bütün çileleri benim gönlüme doldu
Gözlerime hüzün düştü, tozpembe hayallerim soldu
Peşinden bakakaldım sadece ben…. Feryatsız figansız…

Sen öyle bir dert verdin ki bana ömrüm geçti hayatsız
Gündüzlerim zifiri karanlık, gecelerim sabahsız
İflah olmaz yaralarım derman bulmam artık imkansız
Yüreğin sızlayacak mı?... Bak ben ölüyorum VİCDANSIZ…