25
Yorum
27
Beğeni
4,9
Puan
1460
Okunma

Özne yok, zamir yok, sen yoksun .
Olsun!
bir şiir daha doğar en çok,
hadi , yokluğunun şerefine !
.../
Kalbe düşen kor ateşi
Yaktım ağlaya ağlaya
Yüreğimden yüreğine
Aktım ağlaya ağlaya
Efkâr ile andım durdum
Felek denen teli kırdım
Kendi kendime çok dardım
Çıktım ağlaya ağlaya
Diyar diyar seni sordum
Sana dair hayal kurdum
Şimşek olup cana vurdum
Çaktım ağlaya ağlaya
Omuzlarım ağır geldi
Sevdalığın canı deldi
Dizde derman kesen yoldu
Çöktüm ağlaya ağlaya
Önümde set kuranları
Kalbe karşı duranları
Aşka yıkık viranları
Yaktım ağlaya ağlaya
Kadeh kadeh demlenirken
Adın dilde şenlenirken
O tek resmin dillenirken
Baktım ağlaya ağlaya
Gökte yıldızlar sönünce
Sitem bastı ince ince
Dilime vuslat değince
Söktüm ağlaya ağlaya
Gülşah Gayret
Tekirdağ
_NOT :
Ben ’bildiğinden’ değil, ’’içinden geldiğinden’’ yazanlardanım.
Ne rediften ne uyaktan hiç anlamam .
Vaktım olsa öğrenirdim
Zamanında şansım olsa okurdum da elbet .
Ama malesef sadece içimden geldiği gibi yazıyorum
Kural kaide kusurlarım herzaman muhakkak olacak bu yüzden ,
affola
Teşekkür ederim ...
5.0
97% (30)
3.0
3% (1)