öylesine değildi gelişim sana
bir ayakkabı numarasında gizliydi külden prensesliğim
sen ayakkabıyı bulan prens

prenseslere özenmeyişim
senin yüreğinin saltanatına taht kurmuş olmamdı
hiç bir şeyde yoktu gözüm
o kadar toktum

sonra ne oldu bilmem
üvey annem oluverdin birden
beni saraydan kovdun
kaçtım kabağa dönmüş arabamı alıp sırtıma
ki hiç yağız atlar gibi değildi kül rengi fareler
elimde numarası belli ayakkabımın teki
döndüm kendi küllerime
ben külden prenses

öyle yorgun
öyle kırgın
öyle vurgunum ki
yaratamam küllerimden kendimi yeniden
güçlü bir rüzgar essin de
benim toplayamadığım külleri uzaklara savursun
benden geride numarası belli ayakkabının teki kalsın

hep mutlu bitecek değil ya masallar
bu masal da
ayakkabının eşini bulsa da
prensesi aramayan prensin
yangınının ardında külü kalmış prensesin masalı olsun