Değerli Şair,

Yazının rengi (kırmızı) gibi sımsıcak bir şiir.

İzninizle, takıldığım birkaç yere dokunmak istedim.




parçalanır gökyüzü
gözlerimden gelir geçer bulutlar
susayan topraklar gibi bir yudum suya
bir sevgi büyütür elleri
elleri bir çocuk
yüreği insan

(ve) topraktır parçalanır acıya
ölümdür gelen kilitsiz kapılardan
(sonra) yavaş yavaş tükenir ümitlerim

--
Daha önce de değinmiştim; "ve", "ki", "de-da" ...gibi bağlaçları olabildiğince az kullanmalı şair. Dili yoruyor çünkü.
Öneri:

Son üç dizeyi ayırarak belki:

topraktır parçalanır acıya
ölümdür gelen kilitsiz kapılardan
yavaş yavaş tükenmesi ümitlerin

--------------------------------------------------------------------------



hangi ses çağırır da gidersin
(ki)
yaşamak öylesine gülümserken
sevmek
bir ağacın dallarını
(ve) dalların yapraklarını sevdiğince
çoğul acıların içinde
severken kendince insanı

--
ki, ve bağlaçları olmadan. Öneri:


hangi ses çağırır da gidersin
yaşamak öylesine gülümserken
sevmek
bir ağacın dallarını
dalların yapraklarını sevdiğince
çoğul acıların içinde
severken kendince insanı
*


--------------------------------------------------------



gömersin bir köşede
(daha) yaşanmadan eskiyen çocukluğunu
giderek yabancılaşırken bir şehrin sokakları
arar durursun çaresiz
kaybolan anılarını
gülümseyen yüzünü aynalara
kırık dökük hayatların
dağılan parçalarını

--

Ayraç içindeki (daha) fazlalık gibi.

-------------------------------------------------------------------------------------------


ah!
ne çok da yabancıdır insanlar
hiçbirini tanıyamazsın
bir hıçkırık gelir düğümlenir (de) boğazına
sesin bile çıkmaz
anne diyemezsin
dağılan bunca parçasının arasında
kan damlarken gözleri
cansız bir anne kadar
cansızdır o an çocuk bedeni
--

Ayraç içindeki (de) bağlacı fazla gibi.

-------------------------------------------------------------------------------------


ölümdür bazen de insanlığın adı
en beklenmedik zamanda
koynunda büyüttüğün ihanettir
(ve) nefrettir
her nefeste soluduğu hava
(ve) içtiği su bile insanlığın
lanetlenmiş ruhlarda

--
Ayraçtaki (ve) ler...

--------------------------------------------------------------------------------------



aslını sorarsan onlara
evet doğruydu belki (de)

denizin mavisinde
yaprağın yeşilinde
buğulu yosun gözlerde
aşkın büyüsüne kapılmışlıkları
en insani
en romantik duygular yüreklerinde
inceden
titrek aşk şarkıları dillerinde
duyarlıydı insanlık da
bir bakıma kendi ölçeğinde

--

Ayraçtaki (de) çıkabilir. Bu bölümde üst üste çok fazla (de) sesi gelmiş. Biraz azalabilse...

denizin mavisinde > yerine, belki
mavisinde denizin biçimi.

------------------------------------------------------------------------------------------------------



ama sen
yaşadın işte çocuk
tüm yaşanamamışlıkları
tüm parçalanmışlıkları
ve
gördün sen bütün işin aslını
acının ve katledilişlerin rengi
hiç değişmiyordu

- kan kırmızısı -


*

Bu bölüm, söyleyiş açısından oldukça sıkıntılı geldi bana. Örneğin: "yaşanamamışlıkları" dili çok zorluyor, şiirselliği de.
Daha az sözcükle, eksiltili bir dil. Öneri:


ama sen
yaşadın işte çocuk
yaşanmamışlığı ezgin
parçalanmışlığı
ve
gördün işin aslını
katledişlerin rengi değişmiyordu hiç
acının

- kan kırmızısı -

*
gibi daha yoğun bir söyleyiş. Sizin kurgulayacağınız elbette.

*
Dost,

Yazdıklarım, kalbinizden damlayan çığlıklar üzerine sesli düşündüklerimdir.
Yeniden okumalar için ürkek dokunuşlar.
Bağışlanmak dileğiyle,

Saygıyla,
Şiirle,

sen çocuk
aç gözlerini şimdi
katline seyirci insanlık gülümserken
üç kuruşluk zevklerinde
dön yüzünü bu kaderi yazanlara
ve sor şimdi
" teyzeler "
" amcalar "
" medeniyet timsali "
" yüksek kültürlerin sahibi! "
" insan bildiklerimiz "
" yoksa siz insan değil miydiniz "

eğer sizler insan idiyseniz
bizleri katleden bu yaratıklar
sizce , kimler idi !
Dost kalem sayfamda sorun vardı yorum yapamadım üzgünüm kaleminize minnettarım
saygılar gönül yüreğe

aslını sorarsan onlara
evet doğruydu belki de

denizin mavisinde
yaprağın yeşilinde
buğulu yosun gözlerde
aşkın büyüsüne kapılmışlıkları
en insani
en romantik duygular yüreklerinde
inceden
titrek aşk şarkıları dillerinde
duyarlıydı insanlık da
bir bakıma kendi ölçeğinde


ama sen
yaşadın işte çocuk
tüm yaşanamamışlıkları
tüm parçalanmışlıkları
ve
gördün sen bütün işin aslını
acının ve katledilişlerin rengi
hiç değişmiyordu

- kan kırmızısı -

Yüreğinize ve kelamınıza sağlık,çok güzel bir şiir okudum.kutluyorum sizi ve şiirinizi..

Yazdığım yorum nedense, çıkmadı uçtu.
Yeniden yazıyorum.

Şiir çocuk yürekle duyumsamayı yazmış, onun gözüyle.
İnsanların kanı, ırk, soy sop demeden hep aynı renktir,
acının rengide öyle.

İnsan sadece et-kemikten ibaret değildir, duyguları vardır.
Romantik duygularını da bu karambol içinde yaşar.

Güzel bir anlatımdı,

tebrikler gönülden,

selâmlar..

sen çocuk
aç gözlerini şimdi
katline seyirci insanlık gülümserken
üç kuruşluk zevklerinde
dön yüzünü bu kaderi yazanlara
ve sor şimdi
" teyzeler "
" amcalar "
" medeniyet timsali "
" yüksek kültürlerin sahibi! "
" insan bildiklerimiz "
" yoksa siz insan değil miydiniz "

eğer sizler insan idiyseniz
bizleri katleden bu yaratıklar
sizce , kimler idi !




Onlar insan kılığında şeytanlardı Çocuk
Onlar insancık denen zavallılardır çocuk
İnsanım diyen insan olan onları yapamaz ki..........
Selam usta yüreğine sağlık

eğer sizler insan idiyseniz
bizleri katleden bu yaratıklar
sizce , kimler idi !

Ah ki ah mükemmel kalem tebriklerimle dost kalem

Damdan düşenin halini en iyi damdan düşen anlarmış! Katledilen sade canlar değil, insanlık! Eden bir
gün mutlaka bulur ve bulacaktır ancak bu böyle olmamalıydı. Tebrik, teşekkür ve selam ederim, dost.

"kan kırmızısı"
çocuklara dokunan masalların ardından
avuçlarımızda kalan belki de?..
:(((
tebrikler ediyorum değerli şair
yüreğinize selam olsun
saygımla daima