Üç nokta koymuş insana hayat
Yaşa ve düşün diye
Acıdan bal yapmışız
Gönülü hoş tutmuşuz
Bazen bakışımız boş kalmış
Görmezden gelmişiz
Düşenleri görünce

Oysa hangimiz gönül vermedik ki
Maviye
Öyleyse cebimizde sır gibi saklanan
Sıcak gülüşler niye
Kim çare olmak istemez bir garibin derdine
Tutmasın yeter ki gönül gözün buz
Buzları erit, eritmelisin sadece

İstesen sen güneşi yakarsın
Üç noktayı sen korsun hayata
Alışmak zor bilirsin kuytu karanlıklara
Tut elimden bir kere
Bırakmamak üzere
Al yüreğim senin olsun
Birlikte yürüyelim güneşli yarınlara
Aşk doğsun günlere
Aşk doğsun fark etmez
Açık ya da gizlice

Dedik ya üç nokta koymuş insana hayat
Sevgi yetimleri de çok
Oldukça rahat
Bakma zil takanların o hoyratlığına, fakat
Ölümün arifesindeyiz hepimiz
Kaldır başını,
Kaldır başından at
Hangi su coşmaz ki
Bent sökülünce

İşte o zaman mor menekşe
Daha dik duracaktır
O gün tüm kır çiçekleri daha canlı daha diri
Sabah güneşine uyanacaklardır
Doğanın tüm gelincikleri
Ve gelincikler
Bir daha dalından koparılamayacaktır
Dalgalanan saçlarından tutulmayacak
Sürüklenmeleri için
Sokaklar da kadınlar dizleriyle dövünüp
Bir daha ağlamayacaktır
Sevgi yaşamak değil midir?
Daha içten daha özgürce

Bu gün hayat çok ucuz
Gücü yeten yetene
Cehennemse bir yaşam
Nasıl ulaşılacaktır
Ayakların altındaki cennete
Esirgenen bir demet gül
Kırılan gönül
Kapı dışında sahte gülüşler
Ardında soru işaretleri
Üç noktalı bir bilmece

Ağlama be çocuk
O boncuk gözlerine yaş yakışmıyor senin
Kader değil ki acıyla yaşamak
Sopa, tekme, dayak
Ve hatta ölümüne vurmak, vurulmak
Sana bari nasip olsun
Bu hayata üç nokta koymak
Başarabilirsin bence

Üç noktayı koyduğun gün
Daha da anlamlı olacaktır hayat
Toparla kendini bir düşün
Dünyayı değiştirir bir gülüşün
Ve sen tek başına
Sahipsin o güce