Kulaklarda kara postal sesleri
Gözlerde iğrenç çaputlar
Geceler zaten zifiri
Gündüz duvarlarla çevrili
Ve hala yürekleri
Işık saçan çocuklar
Ayaktalar
İşkence de
Kör mermilerin hedefinde
Sürgünlerde
Hapislerde

Analar mı
Gözlerinde yaş
Bağırlarında taş beklemekte
Ne zaman bir haber almak istese
Işıklar söndürülmekte

Üniformalar kızgın
Üniformalar şımarık
Alçak dağların yaratıcısı
Talimat vermekte

Ama tedirgin
Ama korkak
Saat sesinden bile ürkmekte

Çocuklar on altısını henüz bitirmiş
Hala delikanlı
Hala yiğit
Ecelsiz kurşunlara
İdam sehpalarına yürümekte

Bu gün olmuş
Hala karanlık
Hala eylül
Hala aralık
Kılık başka biçimde
Nerede bir kargaşa varsa
Nerede bir savaş varsa
Ölüm çocuklara gelmekte

Çocuklar ki ana kuzusu
Ve hala
Bir çocuk için kurulan
İdam sehpasının
Sızısını duyar yüreğim
Karanlıklar içinde
Ve hala on yedisinde